OptiArtrepain®

To suplement dedykowany dla osób borykających się z bólami kości, reumatyzmem oraz z bólem kręgosłupa, spowodowanym zarówno stanami zapalnymi, nadwyrężeniem, jak i uszkodzeniami mechanicznymi. Opti Artrepain® to specjalnie przygotowany zestaw ekstraktów ziołowych, które wspomagają regenerację powierzchni stawowych, koniecznych do ich prawidłowego funkcjonowania. Oprócz tego produkt te ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które łagodzą objawy problemów z kręgosłupem i stawami.
Zawartość składników w porcji dziennej produktu 1 kapsułka 2 kapsułki
Opti Artrin ® (zastrzeżona formuła) 280 mg 560 mg
Ekstrakt z ziela Boswellia serrata 10:1 55 mg 110 mg
Ekstrakt z kory wierzby 10:1 35 mg 70 mg
Ekstrakt z korzenia Vilcacora 10:1 30 mg 60 mg
Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej 10:1 25 mg 50 mg
Ekstrakt z owoców baobabu 10:1 15 mg 30 mg
Zalecane przyjmowanie 1-2 kapsułki dziennie, popijając wodą. 60 kapsułek wegetariańskich. Szczegółowy opis ekstraktów znajdziesz w wyszukiwarce ziół i chorób - pod adresem www.naturday.pl/search lub poniżej w artykule.

Ból w plecach

Choroby zapalne i zwyrodnieniowe stawów kręgosłupa.


Ból pleców jest najczęstszym powodem zwolnień lekarskich dorosłych pacjentów poniżej 45 r. życia. Jest drugim po przeziębieniu powodem porad lekarskich w poradni Lekarza Rodzinnego. Może być objawem błahego przeciążenia, ale też poważnych zmian degeneracyjnych, a nawet nowotworów.

Kręgosłup uznawany jest za największy narząd człowieka. Jego wazną rolę w organizmie potwierdza niezwykle bogate unaczynienie krwionośne nie tylko mięśni, ale tez samych kostnych kręgów. Pełni wiele ważnych funkcji np. podporowych jak też ochronnych. Tworzy rusztowanie kostno-stawowe dla wyprostowanej postawy ciała człowieka, jak też chroni rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe przed urazami.

Budowa i funkcje kręgosłupa jako całości


Kręgosłup składa się z kilku elementów i jest największym narządem ludzkiego ciała:

  • kręgosłup jako narząd kostno stawowy jest kolumną zbudowaną z elementów kostnych (kręgów), połączonych krążkami międzykręgowymi (amortyzatory) i stawami międzywyrostkowymi;
  • mięśni posturalnych jako układu różnych grup mięśniowych odpowiadających za utrzymanie postawy ciała jak i jego ruch,
  • kładu nerwowego, w tym rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych przebiegających w kanale kręgowym oraz znajdującego się wzdłuż kręgosłupa pnia współczulnego.

Konstrukcja kostna kolumny kręgosłupa jest utworzona z kręgów.
Trzony kręgów są poprzedzielane elementami elastycznymi - krążkami międzykręgowymi (dyskami). Łącznie kolumna kręgosłupa liczy 24 kręgi i 23 krążki (brak krążków pomiędzy głową a pierwszym kręgiem szyjnym oraz pierwszym i drugim kręgiem szyjnym). KRZYWIZNY
Kręgosłup oglądany z przodu tworzy linie prostą. Oglądany z boku ma cztery krzywizny: dwie skierowane do przodu - lordoza szyjna i lędźwiowa i dwie do tyłu - kyfoza piersiowa i krzyżowa. Na pierwszym kręgu szyjnym opiera się głowa, ostatni krążek lędźwiowy łączy się z kością krzyżową.
Kręgosłup człowieka dzieli się na 5 odcinków: - szyjny (7 kręgów szyjnych, C1–C7) - piersiowy (12 kręgów piersiowych, Th1–Th12) - lędźwiowy (5 kręgów lędźwiowych, L1–L5) - krzyżowy (5 zrośniętych kręgów krzyżowych, Os sacrum - kość krzyżowa) - guziczny (4–5 zrośniętych kręgów guzicznych, Coccyx - kość guziczna)

Budowa kręgów


Kręgi odcinka szyjnego, piersiowego, lędźwiowego i krzyżowego znacząco różnią się od siebie ze względu na różne funkcje.

Najważniejsze elementy anatomiczne kręgów to trzon, łuk i wyrostki stawowe. Z tyły trzonu kręgu otoczony łukiem znajduje się otwór kręgowy. Otwory kręgowe tworzą kanał kręgowy, w którym znajduje się rdzeń i korzenie nerwowe. Rdzeń kończy się na poziomie połączenia odcinków piersiowego i lędźwiowego. Odchodzące od rdzenia korzenie nerwowe tworzą w niżej położonej części kanału kręgowego tzw. ogon koński. Pomiędzy dwoma sąsiadującymi kręgami znajdują się otwory międzykręgowe. Wychodzą nimi z kanału kręgowego korzenie nerwowe, tworzące nerwy unerwiające poszczególne segmenty, narządy i części ciała człowieka. W obrębie kręgosłupa znajdują się aż 52 stawy i zaburzenia ich funkcji są źródłem najczęstszych dolegliwości bólowych kręgosłupa.

Krążek międzykręgowy składa się z centralnie leżącego jądra miażdżystego (zwanego także galaretowatym) i obwodowo okalającego jądro pierścienia włóknistego. W skład krążka wchodzą blaszki graniczne oddzielające od góry i od dołu krążki od trzonów kręgów.

Kręgosłup i okoliczne tkanki sa niezwykle bogato unaczynione. Oznacza to również, że jest to narząd o niezwykłym znaczeniu dla organizmu, którego ukrwienie może znacząco zmieniac się w krótkim czasie, a zaburzenia funkcji naczyn krwionośnych mogą zmniejszać wydolność pracy kręgosłupa jak to ma miejsce najczęściej w miażdżycy lub w zmianach zwyrodnieniowych o osób w wieku podeszłym.

Bóle pleców:


Bóle krzyża dotykają pacjentów w różnym okresie życia ok. 90% dorosłych osób, a co roku pojawiają się one po raz pierwszy u około 5% populacji, rwa kulszowa występuje u 13-40% społeczeństwa, PATOMECHANIZM CHOROBY ZWYRODNIENIOWEJ KRĘGOSŁUPA
Nagły uraz i przewlekłe przeciążenia. Następstwem procesów destrukcyjnych w obrębie kręgosłupa jest uszkodzenie krążka międzykręgowego kręgosłupa, z wypadnięciem jądra miażdżystego lub jego zwyrodnieniem (dyskopatią).

Droga nagłego urazu
Mechanizm pierwszy to następstwo nagłego urazu, które jest spowodowane przez nagłe uszkodzenie tkanek pierścienia włóknistego krążka pod wpływem zadziałania gwałtownego, silnego, jednorazowego urazu na uprzednio zupełnie zdrowy krążek. Mechanizm ten ma charakter nagły, zazwyczaj jednorazowy.

Droga przewlekłych przeciążeń
Zachodzi gdy ostateczne uszkodzenie tkanek pierścienia włóknistego jest poprzedzone wieloletnim stopniowym procesem zwyrodnieniowym dysku. Proces rozwija się powoli, z wieloma etapami pośrednimi. Również w tym mechanizmie początek choroby bywa kojarzony przez pacjenta z urazem czy przeciążeniem. Przyczyny te są jednak niewspółmiernie błahe (pochylenie, kichnięcie, nagły ruch), w stosunku do natężenia odczuwanego w ich następstwie bólu. Przeciążenia te inicjują bowiem odczuwanie bólu, a nie zaś chorobę, która w rzeczywistości już od dłuższego czasu toczy się w organizmie.

Uszkodzenie krążka międzykręgowego
Poziomem najczęstszych uszkodzeń krążków powodujących objawy korzeniowe są segmenty L5-S1 i L4-L5 (90-95%), stosunkowo rzadko segment L3-L4 (3%). Wypukliną (protrusio) jądra miażdżystego jest stanem wpuklania się pierścienia włóknistego do kanału kręgowego. Przepuklina (prolapsus) jądra miażdżystego ma miejsce gdy dochodzi do całkowitego uszkodzenia, przerwanie pierścienia włóknistego i często więzadła podłużnego tylnego, z wydobywaniem się przez tą szczelinę galaretowatej masy jądra miażdżystego do kanału kręgowego.
OptiArtrepain®
Dodaj do koszyka

Główne choroby kręgosłupa


SPONDYLOZA
To choroba kręgosłupa w której dochodzi do zmniejszenia ograniczenie ruchomości i dolegliwości bólowe wywołane zniekształceniem i uszkodzeniem kręgów oraz stawów kręgosłupa. Najczęściej choroba dotyczy odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa.

Ogólne objawy spondylozy to: deformacja kręgów prowadząca do bólu i stopniowego inwalidztwa w efekcie nacisku krążków międzykręgowych na brzegi kręgów. Prowadzi do przerostu kości i powstania wyrośli kostnych tzw. osteofitów ucisk na korzenie nerwowe poprzez zwężenie przestrzeni międzykręgowych, sztywność poranna - uczucie sztywności kręgosłupa po obudzeniu się, zaburzenia czucia na skutek podrażnienia lub ucisku na nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego, zmniejszenie stabilności postawy pacjenta jak też ruchomości kręgosłupa,

Najczęstsze przyczyny zmian w kregołupie: osteoporoza, ułożeniowe wady postawy, długotrwała siedząca postawa ciała, choroby powodującezaburzenia gospodarki hormonalnej, brak aktywności fizycznej, przebyte urazy kręgosłupa, otyłość, inne schorzenia kręgosłupa np. skrzywienie kręgosłupa, krzywica, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, długotrwałe przeciążenia kręgosłupa , wiek podeszły i utrata elastyczności i uwodnienia tkanek, szczególnie dysków miedzykregowych.
Różnicowanie chorób stawów

Objawy

Choroba

ŁZS

RZS

ChZS

ZZSK

płeć

M:K 1:1

M:K 1:3

ChZS rąk i stóp częstsza u kobiet

M:K 3:1

zmiany obwodowe

asymetryczne

symetryczne

zróżnicowane

zajęcie stawów międzypaliczkowych dalszych

+

guzki Heberdena

zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych

asymetryczne

symetryczne

sztywność

stawy obwodowe, szyjny i lędźwiowy odcinek kręgosłupa, rano

rano

po dłuższym bezruchu

silnie wyrażona w kręgosłupie

zapalenie przyczepów ścięgien

+

+

czynnik reumatoidalny

+

HLA

B27, DR4

DR4

B27

zmiany w RTG

nadżerki bez osteopenii, obraz „zaostrzonego ołówka”, syndesmofity duże i asymetryczne

nadżerki, osteopenia przynasadowa

osteofity

syndesmofity cienkie i symetryczne, osteopenia kręgów

ChZS – choroba zwyrodnieniowa stawów, ŁZS – łuszczycowe zapalenie stawów, RZS – reumatoidalne zapalenie stawów, ZZSK – zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

OptiArtrepain®
Dodaj do koszyka
SPONDYLOARTROPATIA
- Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) - Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) - Reaktywne zapalenie stawów - Zapalenia stawów w przebiegu nieswoistych zapaleń jelit

Spondyloartropatie (SpA), czyli zapalenia stawów z zajęciem stawów kręgosłupa: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK), łuszczycowe zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów, spondyloartropatia młodzieńcza, zapalenia stawów w przebiegu nieswoistych zapaleń jelit, zespół SAPHO (synovitis, acne, pustulosis, hyperostosis, osteitis), zapalenie stawów związane z ostrym zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej gałki ocznej i spondyloartropatie niezróżnicowane – to choroby, w których dochodzi do zapalenia stawów kręgosłupa i tkanek okołokręgosłupowych, stawów obwodowych, przyczepów ścięgnistych oraz zmian zapalnych w wielu innych układach i narządach. Odróżnia się: 1) postać osiową SpA (dominują objawy ze strony kręgosłupa) i 2) postać obwodową (głównie zapalenie stawów [najczęściej niesymetryczne] kończyn dolnych, także stawów krzyżowo-biodrowych oraz zapalenie ścięgien i palców [dactylitis]). Zapalenie stawów kręgosłupa w przebiegu spondyloartropatii może współistnieć z zapaleniem stawów krzyżowo-biodrowych, wyprzedzać je lub (rzadziej) występować samodzielnie.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) Autorzy: Irena Zimmermann-Górska. Kompendium medycyny po Dyplomie. Dostęp https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.16.12.1..DEFINICJA I ETIOPATOGENEZA Przewlekły, przeważnie postępujący proces zapalny o nieznanej etiologii, obejmujący głównie stawy krzyżowo-biodrowe, stawy kręgosłupa, pierścienie włókniste i więzadła kręgosłupa, prowadzący do ich stopniowego usztywnienia.OBRAZ KLINICZNY I PRZEBIEG NATURALNY. Rozpoczyna się najczęściej pod koniec okresu dojrzewania lub u młodych dorosłych, bardzo rzadko po 40. rż., 2–3 razy częściej u mężczyzn. Mogą występować okresy zaostrzeń i remisji, ale często przebieg jest przewlekły i postępujący. Zmiany w układzie ruchu: charakterystyczny (u 80% chorych) ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, promieniujący do pachwin, pośladków i stawów kolanowych, zwykle tępy, trudny do umiejscowienia, jednostronny lub obustronny, przerywany, po kilku miesiącach stały. Ból często nasila się w nocy, rano dołącza się uczucie sztywności. Natężenie bólu zmniejsza się po wykonaniu ćwiczeń fizycznych. Ból i ograniczenie ruchomości kręgosłupa narastają stopniowo w miarę obejmowania przez proces zapalny coraz wyższych odcinków kręgosłupa.

Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) Przewlekła choroba zapalna stawów o nieznanej etiologii, występująca u 10–40% chorych na łuszczycę. Rozpoczyna się zwykle między 20. a 50. rż., U >2/3 chorych zmiany skórne wyprzedzają zmiany stawowe, u pozostałych pierwsze pojawiają się zmiany stawowe. Nie stwierdzono korelacji między rozległością zmian skórnych a ciężkością zapalenia stawów. Możliwe jest rozpoznanie ŁZS u osoby bez objawów skórnych łuszczycy (arthritis psoriatica sine psoriasis). Przebieg bardzo zmienny, z okresami zaostrzeń i remisji, z czasem prowadzi do kalectwa.

Reaktywne zapalenie stawów. Asymetryczne zapalenie kilku stawów, głównie kończyn dolnych, i przyczepów ścięgnistych, poprzedzone zakażeniem, najczęściej przewodu pokarmowego lub narządów moczowo-płciowych Najczęstsze czynniki etiologiczne: głównie pałeczki jelitowe, chlamydie, mycoplasma. Główną rolę w patomechanizmie odgrywa odpowiedź immunologiczna na antygeny bakterii będących przyczyną zakażenia dróg moczowo-płciowych lub przewodu pokarmowego.

Zapalenia stawów w przebiegu nieswoistych zapaleń jelit. Zapalenia stawów występujące w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego i Crohna Etiologia nieznana. Choroba zwykle towarzyszy zaostrzeniom zapalenia jelit; ma przebieg ostry, wędrujący, niesymetryczny; najczęściej zajęte stawy kolanowe i skokowe; nie ma czynnika reumatoidalnego; na ogół nie stwierdza się nadżerek ani zniekształcenia stawów; większość zmian stawowych pojawia się po kilku latach od wystąpienia zmian zapalnych w jelitach. Objawy kliniczne neurologicznych powikłań choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Zespoły korzeniowe należą do najpowszechniej występujących objawów choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Objawem ogólnym jest ból, który przebiega wzdłuż anatomicznego toru korzenia. Ból jest szczególnie silny na początku choroby i ma charakter rwący. Nasila się on przy pochylaniu, głębokim oddychaniu, napinaniu tłoczni brzusznej — parciu, kaszlu i kichaniu. Często nasilenie to występuje nocą, uniemożliwiając sen. Chodzenie, zmiana pozycji ciała, a także rozciąganie korzeni oraz ucisk wzdłuż korzenia wzmagają ból.

RWA kulszowa jako objaw zmian w kręgosłupie. Rwa kulszowa (z łac. ischias) to ból promieniujący od lędźwiowo-krzyżowego odcinka kręgosłupa i pośladka, przez tylną powierzchnię uda i podudzie aż do stopy. Ból występuje w okolicyunerwionej przez nerw kulszowy i mogą mu niekiedy towarzyszyć objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia czucia lub osłabienie siły mięśniowej. Objawy wynikają z ucisku lub podrażnienia nerwu kulszowego lub korzeni nerwowych, z których połączenia powstaje nerw. Ból może dotyczyć jednej lub obu nóg i zazwyczaj jest poprzedzony bólem kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Nerw kulszowy to największy nerw w ciele człowieka. Chorego należy zapytać, jakie ruchy lub pozycje ciała wywołują lub łagodzą ból. Promieniowanie bólu poniżej łydki w pozycji siedzącej, przy zgięciu tułowia do przodu lub podczas kaszlu, kichania i defekacji może świadczyć o patologii krążka międzykręgowego (ból dyskogenny).
OptiArtrepain®
Dodaj do koszyka

Co to jest osteoporoza i jakie są jej przyczyny?


Osteoporoza jest chorobą szkieletu prowadzącą do złamań kości, które mogą wystąpić nawet po niewielkim urazie (są to tak zwane złamania osteoporotyczne). Najczęściej dotyczą kręgosłupa, kości przedramienia i szyjki kości udowej, ale mogą wystąpić również w innych lokalizacjach. Nadmierna podatność kości na uszkodzenie w osteoporozie wynika ze zmniejszenia gęstości mineralnej kości i zaburzenia jej struktury i jakości. Osteoporoza pierwotna i wtórna. Najczęściej występuje osteoporoza pierwotna, będąca konsekwencją starzenia się układu szkieletowego. Rozwija się u kobiet po menopauzie oraz u mężczyzn w podeszłym wieku. Utrata gęstości mineralnej kości jest nieuchronnym procesem związanym z wiekiem, rozpoczynającym się już około 40. roku życia u kobiet i 45. roku życia u mężczyzn. Istnieje jednak wiele czynników, które mogą przyspieszyć jej przebieg. Niektórym z nich można zapobiegać poprzez zmianę stylu życia. Rozwój osteoporozy przyspiesza: zła dieta (głównie mała podaż wapnia, witaminy D, niedożywienie), palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, mała aktywność fizyczna, oraz niedostateczna ekspozycja na światło słoneczne.Rzadziej występuje osteoporoza wtórna, będąca wynikiem innych chorób lub stosowania niektórych leków. Ta postać osteoporozy dotyczy osób w każdym wieku. Do przyczyn osteoporozy wtórnej należą m.in. zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc, cukrzyca, przedwczesna menopauza), choroby układu pokarmowego przebiegające z zaburzeniami wchłaniania, przewlekłe zapalne choroby reumatyczne. Do leków sprzyjających powstaniu osteoporozy wtórnej należą m.in. glikokortykosteroidy, leki przeciwpadaczkowe i heparyna.

OptiArtrepain®

To suplement dedykowany dla osób borykających się z bólami kości, reumatyzmem oraz z bólem kręgosłupa, spowodowanym zarówno stanami zapalnymi, nadwyrężeniem, jak i uszkodzeniami mechanicznymi.
Opti Artrepain® to specjalnie przygotowany zestaw ekstraktów ziołowych, które wspomagają regenerację powierzchni stawowych, koniecznych do ich prawidłowego funkcjonowania. Oprócz tego produkt te ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które łagodzą objawy problemów z kręgosłupem i stawami.

Skład:

Opti Artin®

Ekstrakt z ziela Kadzidłowca Boswellia serrata
(Boswellia serrata Roxb.) (DER 10:1; ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z Boswellia Serrata hamuje degradację glikozaminoglikanów, co zapobiega niszczeniu chrząstki stawowej. Wspiera kondycję układu ruchu, działa przeciwbólowo i kojąco.
Działanie: Ekstrakt z Boswellia Serrata hamuje degradację glikozaminoglikanów, co zapobiega niszczeniu chrząstki stawowej. Wspiera kondycję układu ruchu, działa przeciwbólowo i kojąco. Główne związki, Substancja bioaktywna Boswelic acid (kwas bosweliowy); olejek eteryczny 8-9%, sluzy 23%, pentacykliczne kwasy trójterpenowe, serratol (dwuterpen). Kwasy bosweliowe mają strukturę pięciocyklicznych trójterpenów. Są typu oleananu (alfa-bosweliowy kwas) i ursanu (beta-bosweliowy kwas). Znane są również: kwas acetylo-alfa-bosweliowy, kwas acetylo-beta-bosweliowy, kwas 11-alfa-hydroksy-beta-bosweliowy i kwas 3-acetylo-11-keto-beta-bosweliowy. Wynik badania przedklinicznego przeciwzapalne (anti-inflammatory). Kwas bosweliowy hamuje 5-lipooksygenazę i powstawanie leukotrienów. Najczęstsze zastosowania - reumatyzm, artretyzm, astma oskrzelowa, jako środek wykrztuśny; przy biegunce, niestrawności – dyspepsji, chorobach skóry, narządów płciowych i krwi, cukrzycy, gorączce, hemoroidach. W tradycyjnej medycynie Indii oleo-żywica i gumożywica kadzidłowca są używane w leczeniu stanów zapalnych stawów i kości, stanów zapalnych i bólowych kręgosłupa, nieżytów układu oddechowego. Należą do środków wykrztuśnych, antyseptycznych, przeciwlękowych, przeciwnerwicowych i wykrztuśnych. W medycynie ajurwedyjskiej Boswellia serrata to ważny środek przeciwreumatyczny.Badania współczesne dowiodły, że olibanum rzeczywiście działa przeciwbólowo, zmniejsza stany zapalne w przebiegu reumatyzmu, wpływa ochronnie na miąższ wątroby, antyproliferacyjnie wobec nowotworów (szczególnie Boswellia carteri), immunomodulująco, uspokajająco, przeciwbakteryjnie i wykrztuśnie. Wyniki pochodzą głównie z badań na zwierzętach. Olibanum pobudza wydzielanie soków trawiennych i żółci. 100 mg alkoholowego wyciągu z Olibanum daje efekt przeciwbólowy i przeciwzapalny równy 100 mg fenylobutazonu.Liczne doniesienia potwierdzają szczególną przydatność wyciągów z Boswellia serrata i Boswellia carteri w leczeniu chorób reumatycznych, owrzodzeń jelita grubego, zespołu jelita drażliwego, stanów zapalnych oskrzeli i zatok. In vitro wykazano hamowanie proliferacji komórek nowotworowych linii Leukemia i Glioblastoma. Istnieją przesłanki o uzasadnionym stosowaniu Olibanum w leczeniu wspomagającym raku mózgu. Składniki Boswellia działa antytumorowo przez hamowanie topoizomerazy I i II-alfa oraz przez pobudzanie programowanej śmierci komórek (apoptozy). Hamuje elastazę leukozytową i degradację glikozaminoglikanów (w stawach zapalnie zmienionych).Preparaty z Boswellia hamują 5-lipooksygenazę i uwalnianie leukotrienów, przez co wpływają przeciwzapalnie. Inhalacje i zażywanie gumożywicy Boswellia zmniejsza ryzyko wystąpienia astmy oskrzelowej. Gumożywica bosweliowa leczy chroniczne stany zapalne jelita grubego, dlatego jest zalecana w leczeniu choroby Crohn’a. Olejek bosweliowy (eteryczny), wyciągi alkoholowe z Olibanum hamują rozwój grzybów i bakterii.Udowodniono, że kwasy boswelliowe wykazują wyraźne działanie przeciwzapalne, porównywalne z przeciwzapalnym działaniem Ibuprofenu. Obniżają procesy kataboliczne tkanki łącznej i chronią chrząstkę stawową przed destrukcyjnym działaniem niektórych enzymów. Poprawiają ukrwienie stawów dotkniętych zapaleniem. Wspomniane działanie prowadzi do wyraźnej poprawy klinicznej!!! Zwłaszcza zaś do zmniejszenia obrzęków i porannej sztywności, do złagodzenia bólu, poprawy ruchliwości stawów i obniżenia kortykoterapii, a zatem do ogólnej poprawy komfortu życia. Ekstrakty pozyskiwane z Boswellia serrata były klinicznie badane i stosowane są w chorobie zwyrodnieniowej stawów i funkcji stawów, szczególnie w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Komitet do Badań Naukowych I Przemysłowych przeprowadził badania, które wykazały działanie przeciwzapalne i zostały obecnie wykorzystane w leczeniu reumatyzmu. Badania wykazały również że nie ma żadnych skótów ubocznych w stosowaniu ekstraktów. Naukowcy Indyjscy uważają, że kwasy z drzewa Boswellia, jako czynniki przeciwzapalne mogą przynieść lepsze efekty, ponieważ są mniej szkodliwe, a przy tym bardziej skuteczne niż lek z wyboru, ketoprofen.
Zastosowanie: Reumatyzm. Zwyrodnienia stawów. Ból stawów. Astma. Biegunka. Dyspepsja. Zapalenie jelit

Ekstrakt z kory wierzby (Salix alba L.)(DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol) Wierzba biała, w. srebrna, w. pospoli

Ekstrakt z kory wierzby białej stosowany jest w celu zwalczania gorączki i bólu. Hamuje wytwarzanie prostaglandyn, związków, które wywołują i podtrzymują procesy zapalne w stawach i mięśniach.
Działanie: Główne związki. Glikozydy fenolowe do 10% ( salicyna, safikortyna, triandryna), flawonoidy (izosalipurpozyd, hiperozyd), garbniki pirokatechinowe i galotaniny 10%, kw. elagowy, katechina, sole mineralne. Kora wierzby zawiera, glikozydy fenolowe łatwo hydro-lizujące w kwaśnym środowisku żołądka. Uwolniony alkohol salicylowy utlenia się do kw. salicylowego i tworzy rozpuszczalne sole, które szybko przenikają do krwi i wywierają działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jednak efekt leczniczy surowca jest powolny, ponieważ ilość salicylanów jest mała w porównaniu z dużymi dawkami syntetycznych związków salicylowych stosowanymi w nowoczesnej medycynie. Istotna wartość surowca polega na skojarzonym działaniu głównych grup związków czynnych — salicylanów, garbników i flawonoidów. Garbniki kory wierzby mają właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, uszczelniające ściany naczyń włosowatych oraz w pewnym stopniu przeciwzakrzepowe, natomiast flawonoidy zwiększają nieznacznie wydalanie moczu i wzmagają aktywność endogennych układów oksydoredukcyjnych. Salicyna naturalna, w przeciwieństwie do syntetycznych salicylanów, nie drażni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jako środek pomocniczy w chorobie reumatycznej, w podostrym i przewlekłym gośćcu postępującym (polyarthritis chronica evolutiva), w niektórych schorzeniach gorączkowych, zwłaszcza w tzw. „chorobie z przeziębienia” (common cold), stanach nieżytowych błon śluzowych przewodu pokarmowego, mało nasilonej biegunce, zapaleniu żołądka.
Zastosowanie: Zapalenie stawów, Reumatyzm, Choroba zwyrodnieniowa, Gorączka, Przeziębienie

Ekstrakt z korzenia Vilcacora, Czepota puszysta (Uncaria tomentosa L) (DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z Vilcacory zawiera alkaloidy stymulujące białe ciałka krwi, które niszczą bakterie atakujące organizm, działa przeciwzapalnie, przeciwutleniająco i przeciwwirusowo. Jest polecany dla osób o osłabionej odporności.
Działanie: immunostymulujące; pobudzające fagocytozę (pożeranie antygenów), zwiększające liczbę limfocytów T, NK, cytotoksycznych; stymulujące system GALT i MALT; uspokajające’ przeciwwirusowe, szczególnie wobec HIV; adaptogenne (poprawia zdolności przystosowawcze organizmu), przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, rozkurczowe na naczynia krwionośne i drogi oddechowe, przeciwastmatyczne; antyoksydacyjne; ochronne na miąższ wątroby, antymutagenne. Składniki aktywne stwierdzone: tetra- i pentacykliczne alkaloidy oksyindolowe (ok. 2%), saponiny trójterpenowe, fenolokwasy (kwas chinowy), garbniki. Występują dwa chemotypy rośliny: z przeważającymi alkaloidami pentacyklicznymi oraz z przeważającymi alkaloidami tetracyklicznymi. Bardziej wartościowy jest chemotyp z alkaloidami pentacyklicznymi, szczególnie w leczeniu AIDS i nowotworów, ponadto wirusowego zaplenia wątroby i chorób reumatycznych. W handlu są różne chemotypy i pacjent nie jest świadomy jaki surowiec kupuje, stąd rozbieżności w skuteczności. Istnieją surowce i preparaty gotowe standaryzowane na zawartość alkaloidów pentacyklicznych (pteropodyna, mitrafilina) i tetracyklicznych (rynchofilina).
Zastosowanie: choroby wirusowe; niedobory odpornościowe, choroba nowotworowa (wspomagająco); choroby reumatyczne; zaburzenia adaptacji organizmu do środowiska

Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej (Filipendula ulmaria) (DER 10:1, ekstrahent: woda i etanol)

Ekstrakt z kwiatów wiązówki błotnej zawiera witaminy, między innymi B, C i E oraz sole mineralne, działa ściągająco, łagodzi stany zapalne i ból.
Działanie: W ziołolecznictwie wiązówka jest stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, przeziębieniowych, choroby wrzodowej, nieżytów układu oddechowego i trawiennego, gorączki. Jest to sprawdzony środeknapotny, moczopędny, czyszczący krew, przeciwgorączkowy, przeciwzapalny, przeciwbólowy. Naturalna alternatywa dla syntetycznych salicylanów. Salicylan został wyizolowany po raz pierwszy nie z wierzby (jak się powszechnie sądzi), lecz właśnie z wiązówki. Dlatego też kwas salicylowy nazywał się pierwotnie Acidum spiricicum od nazwy łacińskiej - Spiraea ulmaria Linne. Mieszanki takie mają silniejsze właściwości przeciwzapalne, przeciwreumatyczne i przeciwartretyczne. Info wikipedii. Ciekawostki. Własności lecznicze wiązówki błotnej poznano już w średniowieczu. Dawniej w medycynie ludowej była ważną rośliną zielarską – używano jej do zwalczania pasożytów przewodu pokarmowego, jako ziele przeciwkrwotoczne i przeciwbiegunkowe. Ziele wiązówki (Filipendulae ulmariae herba) – całe lub rozdrobnione, wysuszone kwitnące szczyty pędów. Kwiaty zawierają olejki eteryczne, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, sole mineralne i glikozydy fenolowe (spireina, salicyna) Ma właściwości przeciwgorączkowe (dzięki zawartości salicyny), napotne, moczopędne i przeciwreumatyczne. Napar używany jest do leczenia przeziębień, chorób górnych dróg oddechowych, pomocniczo przy grypie i chorobach reumatycznych
Zastosowanie: zapalenie stawów, reumatyzm, RZS, choroba zwyrodnieniowa stawów, ZZSK (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), gorączka, obrzęki, zakwasy sportowe, ból i przykurcze mięśni szkieletowych
Literatura dostępna na życzenie i w wyszukiwarce
www.naturday.pl/prosearch
OptiArtrepain®
Dodaj do koszyka